De meeste beginnende beleggers laten zich niet afschrikken door het idee om zelf te beleggen. Ze worden afgeschrikt door te zien hoe een vaste allocatie elke marktschok zonder aanpassingen absorbeert. Een portefeuille die één keer, op een bepaald moment, is opgebouwd, heeft de neiging om zo te blijven, ongeacht wat er daarna gebeurt met de activa die erin zitten.
Volatiliteit is eenvoudigweg de mate waarin de prijs van een actief over een bepaalde periode beweegt. Hoge volatiliteit betekent niet automatisch een hoog risico op verliezen, maar betekent wel bredere schommelingen, en grotere schommelingen zijn precies wat beleggers van streek maakt die nog geen vertrouwen hebben opgebouwd in marktcycli.
De gebruikelijke reactie op dit ongemak is vermijding: contant geld staat op rekeningen met een lage rente, of een portefeuille wordt één keer gekozen en daarna jarenlang niet onderzocht. Beide benaderingen ruilen comfort op de korte termijn in voor weerstand op de lange termijn, omdat geen van beide reageert op veranderende omstandigheden.
Staven vertegenwoordigen de relatieve blootstelling die wordt aangehouden tijdens een periode van verhoogde volatiliteit, gebaseerd op dezelfde startallocatie. Een adaptieve aanpak vermindert de blootstelling naarmate de volatiliteit toeneemt; een statische niet.
